چرا هر کس صدای خود را همان طوری که دیگران می شنوند، نمی شنود؟

به گزارش مجله آی سیب، حتما برای شما هم پیش آمده که صدای خود را ضبط کرده باشید و هنگامی که به آن گوش کرده اید، دیده باشید که این صدا اصلا به صدای شما شباهت ندارد.

چرا هر کس صدای خود را همان طوری که دیگران می شنوند، نمی شنود؟

به گزارش، به گفته متخصصان گفتار درمانی، در هر کس این خصلت هست که صدای واقعی خود را نمی پسندد. آیا این گفته، یک تفسیر و توجیه طبی است؟

بله، گفتار از حنجره برمی خیزد، زیرا سرچشمه ارتعاش آنجاست. بخشی از ارتعاش از راه هوا انتقال می یابد، و این همان صدایی است که به مخاطبین و نیز دستگاه های ضبط، می رسد و صدای شما را می شنوند. بخش دیگری از ارتعاش، از راه مایعات و جامدات سر، منتقل می شود. گوش داخلی و گوش میانی، بخشی از حفره هایی هستند که در استخوان ایجاد شده اند، در سخت ترین استخوان، یعنی کاسه سر. گوش داخلی، حاوی مایع است؛ گوش میانی حاوی هواست؛ و این دو، پیوسته به یکدیگر فشار می آورند. دور حنجره را نیز بافت های نرم پر از مایع فرا گرفته است. صدا از راه هوا به گونه ای عبور می کند و از راه جامدات و مایعات به گونه دیگری؛ و همین تفاوت باعث می شود که ما نسبت به صدای پخش شده از دستگاه های ضبط، واکنش منفی داشته باشیم.

هنگامی که به سخن گفتن خویش، گوش فرا می دهیم، تنها از راه گوش نمی شنویم، بلکه از راه درون سر هم می شنویم، که صدا بیشتر از راه مایعاتی که در اعضا جای دارد منتقل می شود. هنگامی که گیتار الکتریکی میان جمع نواخته شود، چه کسی صدای واقعی را می شنود؟ آیا مخاطبین که به صدای تقویت شده، و نیز تحریف شده گوش می دهند، صدای واقعی را می شنوند؟ آیا خود گیتار نواز که آمیزه ای از صدای تحریف شده و تحریف نشده را می شنود؟ با ضبط صوت؟

این پرسش بحث انگیزی است. گیتارنواز، در هر زمان، سه صدای مختلف ایجاد می کند، و همین اصل در مورد صدای انسان نیز درست است. ما نمی توانیم بگوییم که ضبط صوت با گوینده، صدای درست را می شنوند، تنها می توانیم بگوییم این دو صدا با هم فرق می کنند.

ما یک حافظه درونی برای صدای خود در مغز خویش داریم و این حافظه، همیشه قوی تر از شنیده هایی است که از نوار ضبط صوت به گوش ما می رسد. هر چند الگوی استواری پیش رو نداریم که بدانیم مردم صدای خویش را زیرتر یا بم تر از دیگران می شنوند، اما تردیدی نیست که بر شنیده های درونی، خیلی بیشتر می توان اعتماد کرد تا شنیده های برونی. گوش دادن به صدای خود از ضبط صوت، درست همانند گوش دادن به یک سمفونی دلپذیر از رادیو ترانزیستوری خراب است. صدا قابل تشخیص است، ولی در حقیقت، بدل بی جان و رنگ پریده ای از صدای اصلی است!

منبع: یک پزشک

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
انتشار: 5 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 5 اردیبهشت 1399 گردآورنده: isibcase.ir شناسه مطلب: 875

به "چرا هر کس صدای خود را همان طوری که دیگران می شنوند، نمی شنود؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چرا هر کس صدای خود را همان طوری که دیگران می شنوند، نمی شنود؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید